Wierzono powszechnie, że napój ten zawiera w sobie niewidzialnego ducha, dlatego właśnie alkohol został potem nazwany: spiritus, czyli duch. Produkcja wina była stosunkowo prosta. Sok z jagód wytłaczano nogami, po czym otrzymany moszcz z wielkich drewnianych kadzi przelewano do glinianych naczyń i tam dopiero następowała fermentacja. Wino było przywilejem ludzi zamożnych; ubodzy musieli zadowalać się tzw. lurą - napojem otrzymanym z jagód po drugim wytłoczeniu. Stąd zapewne wywodzi się określenie podłego wina - "lura" w języku polskim. Grecy i Rzymianie pili zwykle ten alkohol rozcieńczony wodą i z dodatkiem szafranu, cynamonu oraz innych przypraw. Wino przechowywano w wielkich piwnicach, chroniąc je od wszelkich cuchnących produktów, aby nie nabrało niepożądanego zapachu. Słowianie ku powali początkowo wino z prowincji rzymskich, położonych nad Morzem Czarnym. Dopiero w pierwszych wiekach chrześcijaństwa przy klasztorach zaczęto zakładać winnice i produkować wino, głównie do celów mszalnych.

Podobne strony: meble do salonu Jadalne przetwory i nie tylko.